یا لطیف
با خودت فکر کن چقدر نشستی غصه روزایی رو خوردی که رفتن
و از اونا فقط خاطره ها باقی موند...............
اصلا یه بار با خودت خلوت کن،ببین چه چیزایی رو در قبال بدست آوردن
چه چیزایی از دست دادی!یه حساب دو دو تا که بکنی می بینی
همش ضرر کردی اون چیزایی که از دست دادی ارزشش بیشتر بوده!!!
بسه دیگه با خودت صادق باش تا کی می خوایی با خودت لج کنی؟!
رها کن این کلاف سر در گم زندگی رو...............
از بین این همه شلوغی و آشفتگی خودت رو و راه زندگیت رو پیدا کن
هیچ کس به جز خدا نمی تونه برای رسیدن به آنچه می خواهی به تو کمک کنه.
خیلی سعی می کنم از دوریت آروم باشم ،خیلی می خوام
با دلتنگی هام کنار بیام ،اما افسوس فایده ای نداره.............
یه لحظه هایی بغض هایی که فرو می خورم اشک میشه و فرومی باره
کاش این قدر از هم دور نبودیم!!!!!!!
پ.ن:من همیشه خودم رو حتی با بد ترین شرایط زندگی وقف دادم
اما الان حس می کنم دوری تو برام غیر قابل تحمله!خودت بگو چه کنم؟!