.......وقت رفتن

یا لطیف

این قدر از خودم دور شدم که گاه حتی اسمم را از یاد می برم.......

این روزا فقط به رفتن فکر می کنم رفتنی که شاید براش هزار

دلیل دارم وبیزار از ماندنی که همه انگیزه ها و دلایلش را گم کرده ام......!

اینجا و در این نا کجا آباد به اسم وطن احساسی به جز تنهایی ندارم.!

شاید رفتن پاک کردن صورت مسئله است؟!

اما حس می کنم که اگه بمونم این سیل خاطرات منو داغون خواهد کرد!!

خسته شدم از مبارزه با روزگاری که همیشه با من سر جنگ داشته

و دارد...........!

شاید یه جورایی کم آوردم .............................

پ.ن:خود ت قضاوت کن  ماندن بدون انگیزه و دلیل بهتره یا رفتن با

داشتن دلایل زیاد ؟ اصلا هر چی تو بگی!!